Verblijvend in een andere cultuur, word je je bewust van je wortels en Hollandse gewoonten. Iedere cultuur heeft haar eigenaardigheden of, beter gezegd haar eigen aardigheden.
Wat valt mij nu op aan Chinezen? Wat in China, is zo anders dan anders, althans als ik het vergelijk met de zeden en mores in de Hollandse polder?
Welnu, laat ik een voorbeeld noemen. Bij zonneschijn plegen veel Chinese mannen hun overhemd, trui of t-shirt op te stropen en paraderen ze ongegeneerd met hun blote onderbast over straat. Jonge mannen, oude mannen, dikbuikige mannen. Met graagte tonen ze hun navel in het buikje. Vergenoegd wrijven velen daarbij regelmatig met hun hand over de maag, terwijl ze met vrouw en kind een wandelingetje maken. Er zijn ook heren-Chinezen die bij de eerste de beste zonnestraal niet alleen hun hemd opstropen, maar ook hun broekspijpen. Mijn kritische vrouwenoog ziet dan over het algemeen vaak stevig gespierde, onbehaarde onderdanen die, dat moet gezegd, vaak heel wat apetijtelijker ogen dan de gemiddelde Hollandse mannenbenen doen. Veel Chinezen lopen bovendien bij mooi weer blootvoets in sandalen. Heel wat aantrekkelijker kortom dan de lijkwitte melkbenen onder met palmbomen bedrukte te korte shorts in piswitvergeelde badsokken waar heel veel Nederlandse heren mij in zomertijden op menen te mogen tracteren.
Ik vroeg aan een Chinees waarom Chinezen met zoveel graagte de onderbast onbloten.
'Die mannen hebben het warm', was het antwoord.
Alsof ik dat zelf niet al had begrepen. 'Ja, maar waarom doen Chinese vrouwen dat dan niet. Zij hebben het toch ook warm?', vroeg ik als nieuwsgierig-aagje door.
Ik legde uit dat in Nederland bij zonneschijn namelijk meer blote meisjesnavels en
-buikjes in het straatbeeld zijn te ontwaren dan blote mannenbasten.
'Het is vrouwen in China verboden hun buik of navel te tonen', was de toelichting. En met die summiere, weinig bevredigende, uitleg kon ik het doen.
