dinsdag 1 april 2008

Koud



Kou kent vele gedaanten. Je hebt lekkere kou op een winderig strand, gure kou als je op de fiets zit, irritante kou als je verwarmingsketel het 's avonds begeeft en kou die je tot in de botten raakt en je 24 uur van de dag op de lippen zit als een zoemende vlieg die pesterig rondjes blijft draaien om je hoofd. Over die laatste kou wil ik het hebben. Die kou tergt mij al een paar dagen en raak ik maar niet kwijt. Overal koud: in en buiten mijn appartement - de enkelglasramen lekken als een gek -, in bed koud, klappertanden in de leslokalen en bibberen van de kou in een onverwarmd restaurant...
Nederlandse kou is ook geen pretje, maar er daagt altijd wel ergens een warme plek. Een café waar ze warme chocolademelk verkopen, een brandend haardvuur bij vrienden, desnoods verwarm je je handen boven de vlam van een gasfornuis. In ons koude kikkerland is altijd wel ergens een plek waar je op de vlucht kunt voor kou.
Hier zijn geen escapes voorhanden. Kou is hier kou.
Misschien ben ik een uniek geval, maar als ik thuis in Nederland ben en het is wel eens koud en ik moet naar de wc, dan wil ik mijn toiletgang wel eens even uitstellen. Gewoon omdat ik dan even geen zin heb in het onverwarmd toilet met koude bril. Hier heb ik al een paar dagen het gevoel dat ik met mijn blote billen op een onverwarmd toilet in koud neonlicht zit te kleumen. Met broek en truien aan ga ik naar bed, sokken hou ik om de voeten, ik heb een dekbed dat ik over me heen kan slaan, maar nog steeds heb ik het koud.
In mijn, voor Chinese begrippen dan, luxe appartement is geen verwarming aanwezig. Wel hangen er twee airconditioningselementen: in de slaapkamer een en een in de kinderkamer, niet dus in wat hier voor de woonkamer doorgaat. Beide airco's hebben in principe een verwarmingsvoorziening. Met dat laatste is precies alles gezegd. Alle landen die ik tot nu toe heb bezocht en in korte tijd een welvaartssprong hebben gemaakt, leiden aan hetzelfde gebrek. Ze onderhouden niet wat ooit nieuw was. Net alsof er een radertje, een gen ontbreekt: het onderhoudsgen. Ze redeneren dat wat ooit nieuw is aangeschaft, ook nieuw blijft. Onderhoudswerkzaamheden kennen ze gewoon niet. Die airco van mij is kortom ooit nieuw opgehangen, maar nog nooit heeft iemand dat apparaat schoongemaakt, filters vervangen en eens een onderhoudsbeurt gegeven. Met de afstandsbediening heb ik de apparaten op 32 graden gezet waardoor ze loeien als een gek, maar het blijft koud.
Nog een paar dagen afzien, zeggen ze hier, en dan wordt het weer beter; wordt het niet meer koud.