Wespentaille

Zijn alle Chinese vrouwen in Guilin massaal aan het Sonja-Bakkeren? Dat vroeg ik mij in alle gerede af toen ook ik in de winteruitverkoop mijn slag wilde slaan. Bij Niko Niko, vergelijkbaar met onze Bijenkorf, was alle kleding tot wel 50% afgeprijsd. Enthousiast dook ik tussen de kluwen luid kwetterende vrouwen die, net als in Nederland, druk in de bakken met koopjes graaiden. Bij iedere bak stond een verkoopster op een 'zeepkist'. Nadat je iets hebt gevonden dat van je gading is, schrijft zij een bonnetje uit. Met dat bonnetje ga je naar een centrale kassa en reken je af. Daar krijg je weer een ander bonnetje, ditmaal met een stempel - Chinezen zijn rasstempelaars - en keer je terug naar de verkoopster. Zij doet het gekochte in een tas en klaar is Kees.
Al snel kwam ik tot de conclusie dat kleding hier maximaal tot maatje 40 gaat, en dan moet je nog goed zoeken ook. Op mijn confectiemaatje 46 schoon aan de haak - en dan hou ik de buik nog in -, is de confectieindustie duidelijk niet berekend.
Ook viel mij op dat kleding, afgestemd op mijn leeftijdscategorie, over het algemeen jeugdig is van snit. De Chinese vrouwen kleden zich wel 20 jaar jonger dan ze zijn. Vrouwen van 50 bijvoorbeeld lopen rond in een kek, jeugdig gekleurd vestje met een fleurig capuchonnetje eraan. Zo'n vestje, maar ook alle andere kleding, is immer versierd met gestikte glitters en bloemetjes.
En dan de schoenen. De meeste damesschoenen tellen hoge zolen en hakken. Het ligt voor de hand te veronderstellen dat de kleine Chinese vrouwtjes gewoon wat groter willen lijken dan ze zijn. Sommigen zouden zelfs hun knieschijven laten kraken om kraakbeen te laten aangroeien en langere benen te krijgen.
Blijft over de vraag hoe al die Chinese dames het klaarspelen zo slank te blijven. Noordhollandse Sonja ligt hier echt niet vertaald in het boekenrek. In heel China zijn nauwelijks boekwinkels aanwezig. Er zijn hooguit tijdschriftenshops.
Zou er een relatie zijn met het eten met stokjes waardoor het eten langzamer verteert? Wellicht is een andere reden dat fastfood hier alleen voor de rijken is weggelegd en de altoos Chinese rijst- en noedeletende vrouwen hierdoor in de wespentaille blijven hangen. De Kentucky Fried Chicken's en Mac Donald's rukken dan wel op in de grote steden, maar participerende observatie leert mij dat alleen de beter verdienende klasse deze ketens frequenteert. En inderdaad, die bezoekers ogen wat volumineuzer dan de gemiddelde slanke dennen die het straatbeeld bepalen. De categorie 'beefburger etende betere stand' moet ongetwijfeld ook wat minder hard sappelen en beweegt zich, bevoorrecht als ze is, eerder voort per automobiel dan met de benenwagen.
Ik werk mijn maaltijden voorlopig maar naar binnen met eetstokjes en droom en droom... Inderdaad, van een wespentaille.