Veel Chinese studenten hebben geen cent te makken. Een abonnement op een krant kunnen zij zich beslist niet permitteren.
Hoe los je hun informatiebehoefte op, op een campus met 17.000 leer- en leesgierig jong volk? Op een campus bovendien waar het bezit van een computer alleen voor de zeer welgestelden is weggelegd?
Je richt dan een krantenleeszaal in. De universiteitsbibliotheek heeft zo'n zaal. Bij binnenkomst lever je je studentenpas in en krijg je een geplastificeerd label overhandigd met een nummer erop. Pak je een editie van een Chinese krant, dan leg je je label op de lege plek. Aldus raken kranten niet zoek. Eenvoudig, maar doeltreffend systeem, zo bleek mij. De uitgezochte krant lees je vervolgens zittend achter een rechtopstaande lessenaar.
De krant van de dag wordt uitgestald in vitrinekasten achter glas. Zwijgend, in langzame tred van vitrine naar vitrine, verorberen tientallen studenten het laatste nieuws. De volgende dag vind je de betreffende krant terug in een legkast.
In de leeszaal kun je een speld horen vallen.
De zaal maakt deel uit van de immense bibliotheek op het universiteitscomplex en is 7 dagen van de week tot 22.00 uur geopend. Bij vertrek lever je je label in en krijg je je studentenpas weer retour.
