English teacher Roxanne: 'It's so great here'!

Roxanne is Amerikaanse. Met haar man woont ze in South-Dakota. Ze is 60 jaar oud en heeft altijd gedroomd van een baan in het buitenland. Het is er nooit van gekomen in haar jonge jaren, maar nu heeft ze haar droom verwezenlijkt.
Ze woont net als ik in een driekamer-appartement dat exclusief voor buitenlandse docenten is bestemd. Haar man, die in The States mais verbouwt, is een paar weekjes over en heeft een koffiezetapparaat meegenomen en een flesje Maggi om de soep te zouten.
Mijn buurvrouw is 'flabbergasted' over de leergierigheid van haar Chinese studenten. Ze hebben al veel Amerikaanse literatuur verslonden, 'but they want more, more, always more...'
De studenten hangen aan haar lippen, zijn geen minuut te laat op de les - en als ze per ongeluk te laat zijn, vechten ze tegen hun tranen bij het maken van hun verontschuldigingen -, vinden het een eer haar schoolbord schoon te vegen en trekken dagen vrije tijd uit om voor haar het systeem van de universiteitsbibliotheek - met 1,7 miljoen boeken - te ontsluiten.
Roxanne is inmiddels met pensioen, maar heeft hier de tijd van haar leven. Het respect, het aanzien, maar ook de leergierigheid van de studenten die alle kennis wel uit haar te willen trekken. Nee, dan was het in haar klassen in The States maar aanmodderen met verveelde, chewinggum-kauwende, ongemotiveerde studenten.
Roxanne spreekt geen woord Mandarijn. Dat hoeft hier ook niet. Zoals onze docenten, de eerbiedwaardige laoshi, ons Nederlanders van meet af aan in het Mandarijn aanspreken, zo dienen de docenten buitenlandse talen - Frans, Duits, Engels - hun studenten vanaf les 1 in hun eigen moedertaal te doceren.
De verdiensten hier van een buitenlandse docent zijn goed, althans substantieel beter dan van hun Chinese collega's, zo liet ik mij vertellen. De kosten van levensonderhoud zijn minimaal. Met een paar honderd Euro per maand, leid je hier al een vorstelijk bestaan: je kunt dan alle dagen riant uit eten, je onbeperkt per taxi naar de masseur laten vervoeren en in de weekends leuke uitjes ondernemen. Uiteraard zijn er buiten de lesuren docentenvergaderingen, maar daar schijnt voornamelijk heel lekker te worden gedineerd.
Onze universiteit in Guilin, maar ook de middelbare scholen in de stad, zitten dringend verlegen om docenten buitenlandse talen. Een graad blijkt niet perse noodzakelijk om hier succesvol als docent aan de slag te gaan.